küçüklüğümden kalan, bana yaz tatillerini ve izmir'i hatırlatan şirinlik abidesi. babam şehiriçinde araba kullanmaktan nefret eder, ki şimdiye nazaran eskiler gayet iyiydi. yaz tatili geldiğinde ailecek doluşup istanbul'dan izmir'e akardık. 80 model ve dört ileri vitesliydi.

dört diyip küçümsemeyin ama o yollarda araç sollarken şaha kalkardı resmen dördüncü viteste minibüs. 100'ü pek geçemezdik, motor müsaade etmezdi. saatlerce süren yolculuklarda bir kez bile bozulduğuna şahit olmamıştım. bu yüzden saygım sonsuzdu.

o eski versiyonlarında bir karakter vardı hem minibüslerde. bir yüz ifadesi vardı sanki. bazen kızgın kızgın bakıyor, bazen çocuğunu oynarken görünce babanın yüzünde oluşan tebessüme dönüyordu.

artık uzun yola çıkmıyor, garajda emekliye ayrıldı. bakımlarını eksik etmiyoruz amma velakin. yıllarca o bize baktı, şimdi biraz emekliliğin tadını çıkarsın.
tümünü gör
ilgili galeri