abimle yaptığım sürüştür.

kendisi babamdan eğitim aldığı için bu facianın tekrar yaşanmaması için bu kez işi babama bırakmadan kendisi halletmek istemişti. biz de opel astra'yı aldığımız gibi boş yollara sürmüştük.

defalarca istop edişim, arabayı kaldıramayışım, tekerlekleri yakmam falan hiçbirine gıkını çıkarmamıştır sağ olsun. o kadar zıplamıştı ki araba midemiz ters dönmüştü artık. her türlü sürüş tekniğini de çalışmıştık. en son eğitimin sonuna doğru "şu direğin orada dur bakalım" dediğinde, direğe epey yakın park etmiştim. sonra da dönüp özür dilemiştim, neredeyse çarpıyorduk diye.

normalde sinirlenmesi gerekirken bana dönüp "geçen hafta filancayla burada çalıştık, şu direğin orada dur dedim, adam direğe çıktı lan. sen yine iyisin" demişti. o rahatlamadan sonra hiç hata yaptığımı hatırlamıyorum.
tümünü gör