Ehliyeti alışımın ikinci haftası, araba kullanmak için sürekli bir bahane aradığım (hoş hala arıyorum) ve çıkıncada yolu uzattığım zamanlar. Yağmurlu ve harfiyat kamyonlarının yola bolca kum döktüğü bir günde, 70bin km'deki ContiPremiumContact3 lastikleriyle emektar Punto'yu yıllarca Lfs'de yaptığım gibi apeksten apekse koşturuyorum. Yolun sonuna yaklaşırken bir kamyoncu benim onu geçeceğimi görünce gaza çöküyor ve bana geçecek mesafe bırakmıyor, frene basıp arkasından devam etmeyi düşünürkende önümdeki dayı sağa dönmek için yavaşlıyor. O lastiklere rağmen gayet iyi yavaşlayarak dayının Primerasının tamponunda bir göçük oluşturup kenara çekiliyorum. Çok şükür ciddi maddi/manevi hasarı olmayan bir kazaydı, aynı zamanda aptalca, salakça, düşüncesizce yapılan bir kazaydı. Evdekilere bahanem hazırdı gerçi, lastikler eski diyecektim. Herkesi inandırdım, hatta dedem o hafta yeni lastik aldı ama babam yemedi, ''sen git annenleri kandır, ben seni biliyorum oğlum'' dedi ve yine kendini takdir ettirdi.

Birde çarpışma anında Primera'da arkada oturan herkesin ön koltuğa yapıştığını gördüğümde arka koltukta da kemer takılması gerektiğini anlamıştım. Bişey olmaz demeyin, takın abi arka koltuktada.
tümünü gör