3 senedir haftaiçi ataşehir'den Kadıköy göztepe okula 10 dakikalık yolu 45 dakikada gidiyorum sabahları. sabah mutlu kalktığımda arabaya binip yola çıkacağımı hatırlıyorum ve moralim bozuluyor. hiç kaza yapmamış olsam da acaba bugün hangi denyo arabasıyla trafiği bozacak, kim telefon ile oynarken kaza ile burun buruna getirecek beni, park yeri bulabilecek miyim, park ettiğim yerde arabama vuracaklar mı, bu hıyarlar yüzünden fren için kaç defa debriyaja basacağım diye düşünüyorum. Artık trafiğe çıkmak bile istemiyorum, arabamı çok seviyorum ama yola çıkmaya tiksiniyorum. Laf da anlatamıyorum bu adamlara, hemen parlıyorlar kimse haksız değil bu ülkede herkesin haklı bir sebebi var, herkes müthiş şoför.
Ne yapacağımı bu özgüven kaybını nasıl yeneceğim bilmiyorum, siz ne yapıyorsunuz bunun için?
eğer gidiceğim saatte trafik olması kesin ise 1-2 saat once gidip oralarda vakit geçiriyorum , eğer onemli bir şey değil ise zaten direk iptal ediyorum , yandex,ibb trafik, planlarıma karar veren en onemli araçlar :D
Aynı şeyleri sürekli yaşıyorum. Her gün belli bir rota kullanmasam da sürekli dışarıda olan ve trafikte vakit geçiren birisiyim. Artık o kadar doluydum ki, yanlış yapan herkese sinirleniyordum. Fakat baktım ki ne ben bu insanların öküzlüklükleriyle baş edebilirim ne de bu öküzler biter. O yüzden net olarak saldım arkadaşlar. Hiçbir şeyi takmamaya çalışıyorum. Önüme kırmaya çalışana yol vermemekten başka bir şey yapmıyorum artık. Yoksa her gün ayrı bir belaya kalacak şekilde trafikte seyretmekten bıkmıştım.
@ucpedal ben de salıyorum yavaştan ama salarak trafiği tehlikeye atar mıyım diye düşünüyorum
her ne kadar insanlarda artık utanma arlanma kalmamış olsa da elimden geldiğince yaptıkları yanlışı göstererek utanmalarını sağlıyorum. yani utanmalarını sağlamak ağır bir itham olsa da bunu yapmaktan başka bir çare yok. bunu tatlı dille ve güler yüzle açıkladığımda ise geri dönüşler dengesiz veya kötü olmuyor. umarım benimle bu diyaloglara girdikten sonra aynı hatayı yapmamaya gayret gösteriyorlardır. hatta bunu yapmaya kalktıklarında herhalde akıllarına geliyorumdur. böyle böyle ilerleyebiliyoruz ancak yapacak başka bir şey yok.

örneğin arkasında yükle sol şeridi işgal eden dayının yanına yanaşarak güler yüzle "abi birazcık acelem var yükle sol şerittesin oluyor mu be güzel abim" tarzı esnaf ağzı yapıyorum.
Trafiğe olabildiğince az girerek ve arkadaşların bahsettiği gibi "salarak" baş edilebilir. Benim trafikten nefret etmemin ekstra bir nedeni daha var oda dsgli araç sahibi olmak, azıcık ilerlesen hemen 2 ye atıyo sonra tırr tırr kavramanın anasını sata sata gidiyo. Hadi sürekli 1 de kalsın diye manuele alsan bu seferde deviri 1100 e çıkartıyo benzine veriyo coşkuyu.
Start stoplu araba sart bu trafige. Ama dsg sanzimandaki start stoplu araclarda sanzimanda isinma oldugu duyumlarida aldim.
bunlar da ilginizi çekebilir
ilgili galeri