Benim yaptığım durumdur.Yolun kenarında elleri arkaya bağlayıp (bu inşaata kaç demir gitmiş diyen amcalar gibi) gelen geçen arabaları izleyen biriydim.Bu olayı yaparken 5-6 yaşlarındaydım.Daha sonra otomobillerin kadranlarına bakıp kaç bastığını öğrenirdik.Şimdilerde intenetten izler olduk.Teknoloji çıktı mertlik bozuldu.
Benim benim dediğim küçükken yaptığımız hobilerin başında gelir . Herkesin çocukluğu benzer tabi kadranlara bakmalar falan tabi . O zamanlar en fazla 220-240 görüyorduk bir tane corvette C5 görmüştüm şu an kaç hatırlamıyorum da kadranda 200 olunca hayal kırıklığına uğramıştım sonra babam Mil hesabı yapınca arkadaşlar arasında baya konuşmuştuk . Dediğiniz gibi şimdi internetten testlere bakıyoruz .
Bir üst seviyesi araba izleyip kendine araba seçmek olan eylem. Kah uzun yolda aile ile kah mahallede çocuklar ile herkes sayı belirler, o sayıda gelen araba onun olurdu. Ne günlerdi be.
büyüsende geçmeyen illet. hala bir arabaya bir de sürene bakarım.
hemen hemen her erkek çocuğunun küçüklüğünde yaşadığı anı. evdeyken oyuncak arabalarla oynuyorsun sürekli, dışarıda gerçeğini görünce büyülenmemen elde değil tabiki.

iki yaşındayken yeğenim, ablamın, eşinin ve benim arabalarımı rahatlıkla ayırt edip sorular sorabiliyordu. sorular kendi oyuncaklarıyla kıyaslama eksenindeydi gerçi. dayı bunun önü açılıyor mu, arkası açılıyor mu filan. şimdi biraz daha büyüdü ve nasıl gittiklerini soruyor. minik bir petrolhead daha yetişiyor diyorum içimden.
hipnotize olduğumuz sihirli bir zaman dilimi.
dahil olduğum çocuk grubudur.
biz küçükken iki tür çocuk grubu vardı. ilki arabaları izleyenler, ikincisi de çamaşır makinesini izleyenler.
şimdiki veletler bilgisayarda çok daha iyilerini görerek büyüyor ama sokağa çıkıp da o motoru kaldırımdan bile hissetmenin verdiği keyif bir başkaydı doğrusu.
Çocukken kardeşimle yolculukta bir araba rengi seçer, sonra bulunduğumu aracın yanından geçen renkteki araçları sayarak birbirimizi geçmeye çalışırdık. Beyaz, Kırmızı ve Siyah yasak renklerdi.
bunlar da ilginizi çekebilir