Bir nevi pişmanlıktır.
0 km alıp da 5 yıl boyunca 255.000 km'yi birlikte geçirdiğiniz, bir dolu hatıranızı yaşadığınız, dili olsa da konuşsa dediğiniz, hatta zorlu yolculuklardan sonra "helal koçum be" dediğiniz, bazen içinizden ve imkanınız varken "satıp da sıfırını mı alsam" diye düşünmeyi bile ona ihanet sandığınız bir arabayı, tamamen mecburiyetten satmak zorunda kalmak insanı darmadağın eden durumdur. Bu şok atlatılınca tekrardan aynısından alma isteği her zaman aklınızın bir köşesinde durur ve eski günlere geri dönmek istersiniz çünkü araçla bütünleşmiş vaziyete olduğunuz içindir bu özlem bu hasret.
ben hep 20000 liralik araba aldigim icin beni etkilemeyendir.

edit: Saka lan saka
bunlar da ilginizi çekebilir