Hayatımın yaklaşık %70"ini kapsayan durumdur.
Yaşamım, hayat tarzım, herşeyim arabalar üzerine kurulu.
Ki zaten çocukluktan beri böyleydi.
Hatta arabalar için başka bir ülkeye bile yerleşmek "zorunda" kaldım.
Tabi hiçbişey umduğum gibi gitmedi orası aynı.
Atalarımızın sözüyle açıklayacak olursam;
"Kaz ararken evdeki tavuktan oldum".
Benim için "araba" bir yaşam tarzıdır.
Uzun süredir arabam yok, ehliyetime el konuldu.
Hayatımın tadı yok, sanki şehirde yaşam durmuş gibi.
Yani arabalar benim mutluluk kaynağım.
2 gün motor sesi duymayınca kendimi çok garip hissediyorum, güzel bir araba görünce bir sigara yakmak geliyor içimden.
Bilemiyorum hayatımda arabalar olmasa ne olurdu.
NOT:Eğer benim gibi dil bilmiyorsanız, başka bir ülkeye yerleşmeyi aklınızdan dahi geçirmeyin.
tümünü gör
ilgili galeri