Beni inanılmaz geren durum. Öyle ki çok da tecrübeli değilseniz, bir de arabayı 5 km/h ile kullanan bir babanız varsa sinirden herhangi bir çöp konteynırına bodoz girmeniz olasıdır. Direksiyona daha yeni yeni alışıyorken, "aman çukura girme" uyarıları çukurların adeta bir mıknatıs olmasına sebep olur. Setlere yavaşlayıp sağdan girmek ise arkadaki sürücüden yenilen lafları düşündürür.
Ama merak ettiğim bir şey varsa o da ralli pilotlarının babalarının da böyle olup olmadığıdır.

edit: işin şakası bir yana, ihtiyatlı olmak güzeldir.
Kaç yaşına geldim, yani benim dışımda gelişen şekillerde bana vuran öküzler dışında trafikte bir hatam olmadı. Öyle ki artık entrylerimden de anlaşıldığı üzere ufak tefek ileri sürüş, güvenli sürüş becerilerimiz var. Ama gel gör ki babam yanıma oturduğunda sürekli bir konuşma sürekli bir müdahale halinde oluyor. Kendisi 5 km hızla araba kullanan biri değil, kaldı ki şoförlük namına öğrendiğim çoğu doğru şey ondan kalma. Ama yok arkadaş. Adam sensör gibi çalışıyor yanda. Değil bu kadar tecrübeli olmak yanında ogier düzeyinde pilot olsam beni de sarıyor gerginlik. hata yapmayacak adama hata yaptırır bunlar. Yarışırken, babamın yanımda oturduğu kadar baskı hissetmiyorum üzerimde.
yaptığın hatada el elense çeken baba ile yarışır. kalkamazsın bam, pati çektirirsin bam. bu kadar zulme karşın araba sevdalısı olmam ise paha biçilemez.
Bizim ailede de tam tersi olan durumdur . Babam da karisilmasini sevmez bana da karismaz . Ama annem sagolsun sinirlendirmeden birakmaz
Her hatada bağırıp çağıran versiyonu vardır bu amcamızın. (ki o daha kötüdür) Bu ise Kazaya davetiye çıkarır. İnsanı çıldırtır. Sürekli müdahale ve kontrol etme çabası içindedir. Babanız olması şart değildir, bu tip davranışlar sergileyen herhangi bir insan varsa yanınızda kaza yapacağınız yoksa bile yaparsınız. Yada ihtimaliniz artar.
benim babam değildir. Emniyet kemerini takar, sağ eli kapı kolunda sol eli el frenin üzerinde hiç konuşmadan oturur.
Bazen ateş etmek istediğim, bazense çok saygı duyduğum babamdır. İlk kullanmayı öğrenirken az çıldırtmadım kendisini, pek sabırlı değildi az küfür yememiştim. Artık anahtarı uzatır sen kullan ben daha rahatım öyle der.
kendi kullanmadığından arabanın başına bir şey gelecek korkusunun dışavurumu.
ben ikinci çocuk olduğum için çok maruz kalmadığım ama abimi epey zorlayan davranış biçimi.

öyle ki, abim hayatında ilk kez arabanın şoför koltuğuna oturur. babam bir iki şeyi tarif ettikten sonra, hadi marşa as bakalım çıkalım yola der. motor çalıştıktan sonraki diyalog şöyle:
babam: sağ ayağın frende değil mi?
abim: evet baba.
b: güzel. şimdi sol ayağınla debriyaja bas. bastın mı?
a: evet baba.
b: tamam vitesi bire al şimdi. hah, güzel. şimdi ayağını frenden çek gaza bas hafif hafif.
--- motor deli gibi bağırmaya başlar --- aynı anda babam da ---
b: çek ayağını çeeeeeek!! oğlum çeksene ayağını sana söylüyorum çek şu ayağını.
garibim napsın, babam hangi ayağını çekmesi gerektiğini söylemediği için abim iki ayağını da çekmişti, araba stop etmişti tabii. babam o hışımla biraz daha bağırdı. sonra hemen eve geri döndük.

şimdi abim gördüğüm en iyi şoför.
aklıma direk şu videoyu getiren babadır.
  • / 3
bunlar da ilginizi çekebilir
ilgili galeri