Hep bir alfista olmak istemişimdir.Alfistiler beşiktaş çarşı grubu gibi hep sempatik gelmiştir.Ancak Alfa Romeonun son zamanlarda beni çeken bir araba üretmemiş olması malesef alfista olmama engel.Çocukken hayal metal hatırlıyorum babamın 164 v6 turbo aracı vardı.Gözü gibi bakardı.Ailede ki herkes aracı satmasını istiyordu çok hızlı olduğu için.Birgün ankara'da atakule yakınlarında bir serseri bizi sıkıştırmıştı ve babam gereken dersi vermişti.O günden beri alfa benim için çok özel bir marka oldu.Bir istanbul seyehatimizde aracın küllüğünü kırmışım hatırlamıyorum babam baya bağırıp çağırmış.Sonradan günah çıkardığında haberim oldu.Ancak babam gibi bir alfista bile aracın mekanik sorunlarına dayanamayıp satmış.Bu araçların tabi servis imkanı nasıldı parça fiyatları nasıldı bilmiyorum ama babam 1 ay falan aracın serviste kaldığını sonrada sinirlenip sattığını söyledi.Umarım giulia modeliyle avrupaya hızlı ve sorunsuz bir giriş yaparlar.İç mekan tasarımı gayet güzel olmuş.İkinci el alfalara bakarsanız derilerinde deformasyon çok azdır.Tabi yeni versiyonları nasıl olacak göreceğiz.
tümünü gör
ilgili galeri