Küçükken her gördüğümde arkasından ağladığım, içinde kendimi hayal ettiğim oyuncak arabadır. Aslında kendisi için ilk elektrikli araba desek sanırım sorun olmaz.

Ortalama yakıt tüketimi gibi bir problemi yoktu, babamız ne kadar şarj ederse o kadar binebilirdik. Mahalledeki erkek çocuklarında vardı ama babam beni bu arabaya layık görmedi. O gün bugündür kendisinin yüzüne bunu vurmaktayım.
sözlükte görmekten mutluluk duyduğum başlıklar sırasında birinci gelir herhalde. bir zamanlar yine arabalar üzerine kurulu olan hayallerimiz ne kadar küçükmüş be. Şimdi rüyalarımızı 350+ beygirler süslerken ne kadar küçük şeylerden mutlu olabiliyormuşuz. Hayallerimiz keşke hep küçük kalsaymış. Bunları hisseden birisi olarak çocuğuma ilk önce alacağım alet bu olacak.
Benim hiç olmadı :(
İlk arabamdır. Az yan gitmedim kendisi ile. Şimdi olsa söker içinde ne var diye meraktan delik deşik ederdim.
Yan gittiğim ilk akülü küçük otomobil. O zamanlar ne kadar zevkli olduğunun pek farkında değildim. Olaylar büyüyünce gelişti.
Fakir çocuklar için tek kişilik, zengin çocuklar için iki kişilik olarak tasarlanmış olan, akü ile çalışa otomobil.
Hiç direksiyonuna geçemediğim türdeki araba. (bkz: Rulmanlı kaykay) kullanmışlığım vardır ama.
bunlar da ilginizi çekebilir
ilgili galeri